با ما همراه باشید

گردشگری

باستان‌شناسان، اتاقی مخفی در دوموس اوریا پیدا کردند

دوموس اوریا


باستان‌شناسان، اتاقی مخفی در دوموس اوریا پیدا کرده‌اند که دیوارنگاره‌هایی دیدنی از موجودات افسانه‌ای، گل، میوه و پرنده و… را در خود جای داده است.

باستان‌شناسان اتاقی در «دوموس اوریا» (Domus Aurea) پیدا کرده‌اند که بیش از ۲۰۰۰ سال مخفی مانده بود. این تیم مشغول مرمت در این محوطه‌ی باستانی بودند که متوجه دریچه‌ای در یکی از دیوارها شدند و با کاوش بیشتر به اتاقی مخفی مملو از دیوارنگاره‌های رومی رسیدند. تصاویر افسانه‌ای نظیر سنتور (موجودی که نیمی انسان و نیمی اسب است) و پان (خدای چوپانان، گله‌ها و حیات‌وحش) و ابوالهول (هیولای دارای تنه‌ی شیر و سر انسان) زینت‌بخش این اتاق شده‌اند که به‌همین دلیل به آن «اتاق ابوالهول» می‌گویند. حلقه‌های گل، گل‌ها، میوه‌ها، پرندگان، موجودات واقعی و تخیلی زیرآبی و نقوش معماری این اتاق نیز باستان‌شناسان را حیرت‌زده کرد. مقامات می‌گویند، در این اتاق که تقریباً سالم مانده است، تصاویری پیدا کرده‌اند که دهه‌ی ۶۰ در قرن اول پس از میلاد در رم را نشان می‌دهد.

دوموس اوریا

ازآنجاکه تزئینات این اتاق مشابه سایر اتاق‌های دوموس است، باستان‌شناسان معتقدند که اینجا به احتمال زیاد محل کارگاه «A» بوده که در فاصله‌ی سال‌های ۶۵ تا ۶۸ پس از میلاد استفاده می‌شده است. هنرمندان این کارگاه اغلب از پس‌زمینه‌های سفید (ویژگی‌ مضاعفی که در اتاق ابوالهول وجود دارد) و اشکال کوچک برای خلق توهم نور در اتاق‌های کوچک و تاریک اینجا استفاده می‌کردند.

این سازه در دوران اوج خود،‌ کاخی بسیار بزرگ و باشکوه بوده است که به‌دستور امپراتور نرو در سال ۶۴ پس از میلاد ساخته شد. بعد از مرگش، جانشین او، وسپاسیانوس این کاخ طلایی را تخریب کرد و کولوسئوم را بر بالای دریاچه‌ای در مجاورت دوموس اوریا بنا کرد. چندین دهه بعد، امپراتور تراژانوس از خرابه‌های اوریا به‌عنوان پایه‌ی مجموعه حمام خود استفاده کرد. در طول دوران رنسانس،‌ هنرمندانی مثل رافائل سانتسیو موفق شدند با طناب خود را به زیرزمین این محوطه برسانند و نگاهی به دیوارنگاره‌های فوق‌العاده‌ی آن بیندازند که تأثیر زیادی بر شاهکارهای هنری بعدی او گذاشت.

دوموس اوریا

کارشناسان می‌گویند که فقط قسمتی از دوموس اوریا قابل رؤیت است و بخش اعظمی از محوطه‌ی دست‌نخورده‌ی آن زیر این شهر مدرن مدفون شده است. بخش زیادی از این اتاق در زیرزمین باقی خواهد ماند،‌ هرچند باستان‌شناسان نگران هستند که حفاری این فضا، پایداری و ثبات دوموس اوریا را به مخاطره بیندازد.



منبع خبر

تبلیغات
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

گردشگری

دیدنی های گرگان؛ از ناهارخوران تا جنگل توسکستان

ناهارخوران


گرگان با جاذبه‌هایی چون آبشارهای زیارت، رنگو و شصت کلاته، دریاچه توشن، کوه های تل انبار، زبله، جنگل شصت کلا و طبیعت سردانسر گردشگران زیادی را به خود جلب می‌کند.

گرگان مرکز استان گلستان، با انبوهی از جاذبه‌های گردشگری در شمال شرقی کشور واقع شده است. طبیعت دیدنی گرگان از گوناگونی‌های بسیاری شکل گرفته از کوه، جنگل و چمنزار گرفته تا جلگه و دشت، بیابان و شوره‌زار، دریا و خلیج، رودخانه و تالاب و زمین کشاورزی، که هریک جلوه‌ای ویژه به این شهرستان بخشیده است. 

در مقاله پیش رو به تعدادی از جاذبه‌های طبیعی این شهر دیدنی اشاره شده است

با کلیک روی میان‌تیترها به موقعیت و نشانی هریک از این جاذبه‌های دیدنی هدایت می‌شوید.

ناهارخوران

ناهارخوران

ناهارخوران و منطقه جنگلی آن که در چهار کیلومتری جنوب شهر گرگان واقع شده، با درختان سر به فلک کشیده و نیز همراه با امکانات گردشگری، تفرجگاهی زیبا با چشم‌اندازی دیدنی در منطقه ایجاد کرده که گردشگران بی‌شماری در تمام ایام سال را به سوی خود جذب می‌کند.

جنگل النگدره

النگدره

جنگل النگدره که به عنوان یکی از هفت منطقه نمونه گردشگری کشور و همچنین پارک جنگلی شاخص شمال کشور انتخاب شده، در بلوار ناهارخوران گرگان قرار دارد. رودخانه قلاشی از قسمت جنوب پارک تا شمال امتداد دارد و تقریبا از وسط آن می‌گذرد. در نزدیکی این رودخانه، سه چشمه وجود دارد که چشم‌انداز طبیعی منحصربه‌فردی ایجاد کرده است. پوشش گیاهی ابن جنگل را درختان انجیلی و ممرز، توسکا، لرگ، افرا، بلوط، بید، شیردار و خردمندی تشکیل می‌دهد. امکانات موجود در پارک النگدره شامل برق‌رسانی، سرویس‌های بهداشتی، جاده آسفالته، نمازخانه، پارک کودک، زمین ورزش، ساختمان‌های نگهبانی و منطقه کمپینگ است.

طبیعت سردانسر

طبیعت سردانسر

سردانسر یکی از مناظر طبیعی بکر استان گلستان است. برای سفر به سردانسر باید از میانه روستای زیارت به سمت نخود چشمه و پس از آن به سمت چکل پیرزن حرکت کنیم.

جنگل توسکستان

جنگل توسکستان

جنگل توسکستان در جنوب شرقی گرگان و در ۴۰ کیلومتری این شهرستان واقع شده است. بالاترین نقطه این جنگل را منطقه جهان‌نما می‌نامند که با عبور از جاده‌های پرپیچ‌وخم به آن می‌رسند. در زمستان این منطقه پوشیده از برف و یخ است و هوای بسیار سرد آن اجازه اقامت طولانی را در آن نمی‌دهد و در تابستان هوای خنک و دلنشین و حتی کمی سرد آن موجب توجه بسیاری از گردشگران به جنگل توسکستان شده است.

دریاچه توشن

دریاچه توشن

این دریاچه در حاشیه جنوبی روستای توشن در النگدره واقع در پنج کیلومتری جنوب شهرستان گرگان قرار دارد. وجود مناطق جنگلی النگدره در کنار دریاچه سد و وجود ماهیان مختلف در آب دریاچه فضایی زیبا به این محیط بخشیده است. این منطقه در فصول مختلف مورد استفاده ماهیگیری و کمپینگ قرار می‌گیرد.

آبشار شصت کلاته

آبشار شصت کلاته

آبشار شصت کلاته (فیروزمحل) گرگان در استان گلستان واقع است. آبشار شصت کلانه در انتهای جنگل شصت کلاته در ۲۲ کیلومتری جنوب غرب گرگان واقع شده و مسیر دسترسی به آن از میان این جنگل زیبا می‌گذرد. رودخانه شصت کلاته به طول تقریبی ۴۳ کیلومتر از دامنه‌های شمالی کوه قل بلاغ سرچشمه گرفته و در مسیر خود آبشارهایی چون باران کوه و شصت کلاته را آفریده است.

آبشار نومل

آبشار نومل

این مجموعه شامل ۶ آبشار بزرگ است که مسیر دسترسی بسیار دشواری دارند. به دلیل سختی مسیر منطقه بسیار بکر و دست ‌خورده باقی مانده است. بلندترین آبشار منطقه به آبشار نومل شهرت دارد که بیش از ۳۰ متر ارتفاع دارد. این مجموعه آبشار در فاصله چهار کیلومتر در شمال روستای نومل در دل جنگل‌های منطقه چهل گیسو (چلگیسو) واقع شده‌اند. دسترسی به این آبشارها نیاز به راهنمای محلی دارد.

آبشارهای دره تل انبار

آبشارهای دره تل انبار

آبشارهای دره تل‌انبار در نزدیکی روستای زیارت واقع شده است. این دره متشکل از ۵۳ آبشار دو تا ۴۰ متری است که ۲۰ آبشار آن بیش از ۱۰ متر ارتفاع دارند. برای بازدید از این آبشارها نیاز به مهارت‌های فنی و تجهیزات فرود است. ۲۵ آبشار در این دره نیازمند فرود با طناب است. شایان ذکر است پس از فرود از آبشار اول این دره، باید مسیر را ادامه داد و راه بازگشت وجود ندارد.

کوه تاورنراب

کوه تاورنراب

کوه تاورنراب (Tavarnarab) در جنوب شهر گرگان و در بالای سر روستای «زیارت» قرار دارد. دامنه شمالی این کوه که مشرف بر شهر گرگان است، پوشیده از جنگل است. جاده گرگان شاهرود که رشته کوه البرز را قطع می‌کند، از خط الراس این کوه عبور می‌کند.

کوه تل انبار

کوه تل انبار

اگر از شهر گرگان به سمت جنوب روبرگردانیم، رشته‌کوهی را می‌بینیم که شهر را همچون کمانی در برگرفته بلندترین قله این رشته‌کوه تل‌انبار نام دارد. کوه جنگل تل‌انبار در فاصله ۲۳ کیلومتری جنوب گرگان و در ۶ کیلومتری شمال غربی روستای چهارباغ قرارگرفته است. ارتفاع آن از سطح دریا ۳,۰۳۰ متر است و سرچشمه رودهای چهار باغ، سوته رود و خاصه رود است.

گرگان رود

گرگان رود

این رودخانه از کوه‌های آلاداغ در شمال بجنورد سرچشمه می‌گیرد و در مسیری به طول دویست کیلومتر، پس از عبور از دره‌های پرپیچ‌وخم کوهستانی، صحرای کلان، گنبد کاووس، دشت گرگان در نقطه‌ای به نام خواجه نفس وارد دریای مازندران شده که به تدریج وارد این رودخانه بزرگ می‌شود.

منطقه شکار ممنوع چلچلی

منطقه چلچلی

نام منطقه شکار ممنوع چلچلی از نام کوه چلچلی در ارتفاعات جنوب شرق گرگان گرفته شده است. به دلیل صعب‌العبور بودن و عدم توسعه راه‌های دسترسی، دارای طبیعتی بکر و نسبتا دست‌نخورده است. منطقه چلچلی یکی از بهترین مناطق زیست مرال، شوکا، پلنگ، خرس، خوک وحشی، کبک دری، قوچ و میش، کل و بز و انواع پرندگان شاخه‌نشین است. چشمه‌سارهای فراوان این منطقه سرچشمه رودخانه قره‌سو را تشکیل می‌دهند.

منطقه حفاظت شده جهان‌نما

منطقه جهان نما

مرکز تفریحی جهان‌نما با برخورداری از طبیعت زیبا و جانوران وحشی، از منابع باارزش استان گلستان است. که در مناطق مرتفع جنوب شهرستان گرگان و جنوب شرقی شهرستان کردکوی، در رشته‌کوه‌های البرز قرار گرفته است. بخش مهم آن در حوزه شهرستان کردکوی و ناحیه شرقی آن در حوزه شهرستان گرگان قرار دارد. در منطقه حفاظت‌شده جهان‌نما غاری به همین نام وجود دارد.

جنگل شصت کلا

جنگل شصت کلا

جنگل شصت کلا در ۶ کیلومتری جنوب غربی شهر گرگان واقع است و در نقاط بکر و دور از دسترس آن، جانوران وحشی و درنده دیده می‌شود. در کف تاریک جنگل و در کنار درختان می‌توان انواع قارچ‌های رنگارنگ و بعضا سمی را یافت که بسیاری از آن‌ها خواص دارویی و صنعتی مهمی دارند. 

آبشار رنگو

آبشار رنگو

آبشار رنگو در ۱۵ کیلومتری جنوب غربی شهرستان گرگان واقع شده است. این آبشار که بستری نیم‌دایره‌ای شکل دارد، شامل یک محل ریزش اصلی و چند محل ریزش فرعی است. با توجه به وضعیت و نمای زیبای آبشار و وجود تنوع پوشش گیاهی در پیرامون آن و برخورداری از هوای خنک و لطیف، یکی از جاذبه‌های طبیعی و جاهای دیدنی گرگان محسوب می‌شود.

آبشار زیارت

آبشار زیارت

آبشار زیارت در پنج کیلومتری جنوب روستای زیارت واقع شده است. این آبشار در مسیر یکی از شعبات فرعی رودخانه خاصه رود قرار دارد. این آبشار از ارتفاع حدود ۱۶ متری به داخل حوضچه‌ای می‌ریزد و در فصول بهار و تابستان مورد بازدید مردم استان و سایر نقاط کشور قرار می‌گیرد.



منبع خبر

ادامه مطلب

گردشگری

داستان اولین انسانی که به تنهایی جنوبگان را درنوردید

سفر به جنوبگان


کالین اوبریدی در سال ۲۰۱۸ با پیمودن جنوبگان در ۵۴ روز، اولین انسانی بود که بدون هیچ کمکی و به تنهایی این عملیات را با موفقیت انجام داده است.

مقاله‌های مرتبط:

کالین اوبریدی (Colin O'brady) در سال ۲۰۱۸، اسم خود را به‌عنوان اولین انسانی ثبت کرد که توانست بدون هیچ‌گونه کمکی و به‌تنهایی در جنوبگان پیاده‌روی کند. او برخلاف پیاده‌روی‌های قبلی خود در قاره‌ی جنوبگان، برای این سفرش از هیچ پشتیبانی غذایی و کمکی استفاده نکرد. برای اطلاع از شرح کل داستان با ما همراه باشید.

کالین اوبریدی، ماجراجویی آمریکایی است که حدود یک هفته‌ای در شهر پونتا آرناس شیلی مستقر بود. او باید مقدمات زیادی را برای سفرش تدارک می‌دید: از محاسبه‌ی مواد غذایی لازم که از طریق فرایند خشک کردن انجمادی تهیه شده بودند تا بستن سورتمه، برداشتن پوست مصنوعی و بررسی مسیر سفر.

سفر به جنوبگان

سفر کالین از سکوی یخی Ronne شروع می‌شد، سپس باید تا یخچال پرصخره‌ی مسنر پیاده‌روی می‌کرد و بعد از میان بادهای پایین‌رو از کوه‌های تیل (Thiel Mountains) بالا می‌رفت، از آنجا باید پیچ تندی به‌سمت جنوب‌شرق را رد می‌کرد و همین عرض جغرافیایی را تا قطب جنوب می‌پیمود، در ادامه باید از یخچال لورت پایین می‌آمد و به سکوی یخی راس در آن‌سوری قاره‌ی جنوبگان می‌رسید. مسافت تقریبی این سفر،‌ ۱۴۰۰ کیلومتر بود و تا آن زمان هیچ انسانی موفق نشده بود، چنین سفری را انجام دهد.

سفر به جنوبگان

۳۰ اکتبر ۲۰۱۸ بود و گزارش‌های هواشناسی امیدوارکننده به نظر می‌رسید. جت باری ایلیوشین روی باند فرودگاه منتظر و خدمه آماده بودند. برای شروع کار فقط به آسمان صاف و باد ملایم نیاز بود. 

سفر به جنوبگان

کالین با پای پیاده، سورتمه‌ای حاوی ۱۷۰ کیلوگرم غذای خشک شده انجمادی، چادر و تجهیزات قطبی را با خود می‌کشید. او در برخی از بدترین شرایط آب‌وهوایی کره‌ی زمین، در برف و بوران کورکننده، کولاک‌ها، بادهای قطبی وحشتناک با سرعت ۹۰ کیلومتر بر ساعت و دمای هوا که به زیر منفی ۵۰ درجه می‌رسید، به پیاده‌روی در جنوبگان پرداخت. هر بخش پوست حتی سوراخ بسیار کوچکی در ماسک گرمایی صورت که در معرض هوا قرار می‌گرفت، در عرض ۱۵ ثانیه دچار سرمازدگی می‌شد.

سفر به جنوبگان

او می‌گوید:

دو ماه تنهایی در جنوبگان و کشیدن سورتمه‌ای سنگین واقعاً یک چالش روانی برایم بود. به یاد دارم طی چند روز اول سفر، بار سورتمه بسیار سنگین بود و به حدی درد داشتم که گریه می‌کردم. وقتی با عینک محافظی که بر صورت داری، گریه کنی و دمای هوا منفی ۲۵ درجه باشد،‌ اشک‌ها روی صورتت یخ می‌زنند. این سورتمه را باید ۱۲ تا ۱۴ ساعت در روز می‌کشیدم و فقط به خودم امیدواری می‌دادم که این روزها نیز خواهد گذشت.

سفر به جنوبگان

کالین اولین نفری نیست که تلاش کرده است به تنهایی جنوبگان را بپیماید. سایر کاوشگران از کایت برای سواری در جریان هوای قطب استفاده کرده و تعدادی از آن‌ها نیز این سفر را با پای پیاده طی کرده‌اند. در سال ۲۰۱۲، فلیسیتی استون اولین کسی بود که بدون کایت و به تنهایی از جنوبگان عبور کرد، هرچند که در طول راه برای او دو بار آذوقه آوردند، موضوعی که برای کالین اتفاق نیفتاد. موفقیت استون هنوز هم اقدامی ماندگار برای نشان دادن تحمل انسان به حساب می‌آید، اما تا پیش از کالین، هیچ‌کس تا به حال موفق به سفر انفرادی و بدون کمک از جنوبگان نشده بود.

سفر به جنوبگان

بن ساندرز انگلیسی، کاوشگر دیگری بود که در سال ۲۰۱۷ با وجود پیمودن ۱۳۰۰ کیلومتر، نتوانست سفر خود را به پایان برساند و شکست خورد. در سال ۲۰۱۶ نیز هنری ورسلی در ۲۰۰ کیلومتری پایان مسیر، جان خود را از دست داد. او از نسل فرانک ورسلی، کاپیتان کشتی اکتشافی ارنست شکلتون بود که در سال ۱۹۱۷ سفری مرگبار به جنوبگان داشت. کالین اوبریدی می‌گوید:

من از مرگ ورسلی اطلاع داشتم و در واقع همان زمان در جنوبگان بودم و تلاش می‌کردم رکورد جهانی دیگری به ثبت برسانم. با اینکه بیماری و مرگ ورسلی،‌ اتفاق دردناکی بود، اما چالش عبور انفرادی از جنوبگان را مورد توجه قرار داد.

سفر به جنوبگان

مشکل اصلی کالین،‌ شرایط جنوبگان یا سرمازدگی انگشتانش نبود، بلکه ریاضیات پایه بود. او هر روز حدود ۱۰ هزار کالری می‌سوزاند، کالری زیادی که معمولاً برای ورزشکاران المپیک و وزنه‌برداران قدرتی در نظر گرفته می‌شود. کالین مجبور بود، غذای زیادی بخورد تا این مقدار کالری را به بدن خود برساند؛ اما از آنجا که باید کل سورتمه را می‌کشید،‌ اگر غذای بیشتری برمی‌داشت، سفرش کندتر می‌شد و مجبور بود که کالری بیشتری بسوزاند و در نتیجه سریع‌تر احساس ضعف و گرسنگی می‌کرد.

در واقع،‌ محاسبه‌ی نسبت بهینه‌ی سوخت به وزن، عامل تفاوت بین پیروزی تاریخی و مرگی تنها روی صفحه‌ای یخی محسوب می‌شود. هرچند اولین قدم در این راه، داشتن بدن عضله‌ای بود؛ به همین دلیل او بیش از یک سال در باشگاه بدن‌سازی در پورتلند با یک مربی حرفه‌ای کار کرد و هر روز جلسات بدون وقفه و خسته‌کننده‌ی بدن‌سازی را گذراند. کالین مجبور بود تخته‌های چوبی را با پاهایش و سطل‌های آب دارای یخ را با دست‌هایش نگه دارد. او بستن و باز کردن گره با انگشتان یخ‌زده و لرزان را نیز تمرین می‌کرد. پس از ۱۲ ماه او ۶ کیلوگرم عضله اضافه کرده بود.

در قدم بعدی، مسئله‌ی تغذیه بود. کالین می‌گوید:

جنوبگان، یک چالش منحصربه‌فرد بود. شما مجبور بودی وزنت را زیاد کنی، با علم به اینکه در این سفر وزن خود را از دست خواهی داد. من یک سالی را با یکی از حامیان مالی خود گذراندم و مکمل‌های تغذیه‌ای این پروژه را تهیه کردیم و آن را «کالین بارز» (Colin Bars) نامیدیم. این مکمل‌ها اساساً از روغن نارگیل، آجیل و دانه‌ها تشکیل می‌شدند و در واقع، فقط چربی و سوخت خالص برای سفر بودند.

سفر به جنوبگان

باوجود رژیم غذایی ثابت اوبریدی از کالین بارز، بدن او در طول سفر تحلیل رفت. او محاسبه کرد، ۷۰۰۰ کالری در روز مصرف می‌کرد که حدوداً ۳۰۰۰ کالری کمتر از مقدار کالری‌ای بود که می‌سوزاند. کالین می‌گوید:

وزن زیادی از دست دادم، به‌طوری که می‌ترسیدم نگاه دقیقی به بدن خود بیندازم. احساس می‌کردم که ماهیچه‌ی ساق پایم به اندازه‌ی بازویم شده است. مچ دستم هم در حدی لاغر شد که ساعت به دستم شل شده بود.

سفر به جنوبگان

وقتی صحبت از تلاش برای ثبت رکورد جهانی در جنوبگان است، قوانین سفت و سختی مطرح می‌شود. کالین برای اینکه سفرش بدون هیچ کمکی انجام شود،‌ چاره‌ای نداشت جز اینکه همه‌ی وسایل را خودش حمل کند. او برای ثبت رسمی این رکورد حتی نمی‌توانست یک فنجان چای از پژوهشگران ایستگاه اسکات بگیرد که در مسیر او قرار داشتند و در وسط ناکجاآباد شاهد عبور او بودند. او می‌گوید:

واقعاً خنده‌دار بود؛ چراکه من از شهر پونتا آرناس راهی شدم و روی منطقه‌ی زمانی شیلی بودم، در حالی که ایستگاه قطب جنوب توسط دولت آمریکا اداره می‌شود و آن‌ها از منطقه‌ی زمانی «کریستچرچ» (Christchurch) استفاده می‌کنند. به همین دلیل با اینکه آن لحظه در یک مکان قرار داشتیم، برای من ساعت ۱۰ صبح محسوب می‌شد، برای این پژوهشگران ساعت سه صبح بود. آن‌ها به من گفتند که تعداشان بیشتر است، اما بقیه همچنان خواب هستند.

سفر به جنوبگان

تا زمانی که کالین به صفحه‌ی یخی راس رسید، بیش از ۱۴۰۰ کیلومتر را پیاده‌روی کرده بود و به اولین انسانی تبدیل شد که بدون کمک، جنوبگان را با پای پیاده طی کرد. او ۱۲۳ کیلومتر آخر را در یک ماراتن ۳۲ ساعته‌ی بدون وقفه، بدون خواب و استراحت پیمود، در حالی که در دنیایی واضح بین خواب و بیداری (حالت ذن) قرار داشت. او می‌گوید:

من توانستم وارد این حالت ذهنی بشوم و به خاطرات دوران کودکی برگردم؛ اما نه برای یک یا دو دقیقه، بلکه برای یکی دو ساعت غرق در رویایی شفاف شدم و به خانواده، عشق و همسرم فکر کردم. در این لحظات هیچ چیزی حواسم را پرت نمی‌کرد و در واقع چیز دیگری برایم وجود نداشت.

سفر به جنوبگان

وقتی کالین به خط پایان رسید، خبری از استقبال و هیاهو و جیغ طرفداران و پوشش خبری نبود. پس از اتمام سفر، چهار روز طول کشید تا اینکه یک هواپیمای باری برسد و بدن خسته‌ی او را به شیلی برگرداند. همان زمان که بالاخره سورتمه‌اش را به داخل هواپیما گذاشت،‌ یک ویدئوی اشک‌بار برای خانواده‌اش فرستاد و در یک جمله گفت:

خیلی خسته‌ام.

کالین بعدها به شوخی می‌گفت که ای کاش جمله‌ای پرمحتواتر می‌گفتم. او بخش زیادی از سفر خود را در سکوت گذراند و فقط صدای نفس کشیدن، صدای ریتمیک چوب اسکی و وزش باد قطبی در قاره‌ای خالی از سکنه به گوش می‌رسید. چشم‌انداز منطقه فقط سفیدی بود، درست مثل اینکه در یک توپ پینگ پنگ گیر افتاده باشید.



منبع خبر

ادامه مطلب

گردشگری

۷ مقصد عالی برای علاقه‌مندان به دایناسورها

دایناسور


مکان‌های متعددی در سراسر دنیا نظیر ساحل ژوراسیک انگلیس وجود دارد که علاقه‌مندان به دایناسور می‌توانند کنجکاوی خود را در آنجا ارضا کرده و اطلاعات بیشتری از این موجودات خارق‌العاده به دست آورند.

با اینکه دایناسورها، پادشاهان دوران میانه‌زیستی (مزوزوئیک)، مدت زمان زیادی است که منقرض شده‌اند، اما بقایای آن‌ها هنوز هم در گوشه‌وکنار دنیا یافت می‌شود. اگر از علاقه‌مندان دایناسور هستید و می‌خواهید از نزدیک با این موجودات آشنا شوید،‌ گزینه‌های زیادی پیش روی شما قرار دارد، از بازدید موزه و تماشای استخوان‌های حفاری شده گرفته تا پیدا کردن فسیل که می‌توانید در نقاط مختلف دنیا تجربه کنید. در ادامه با ما همراه باشید تا هفت مقصد عالی برای آشنایی با دایناسورها را به شما معرفی کنیم.

۱.  آفریقای جنوبی

دایناسور

مناطقی از دنیا که در مقایسه با بخش‌های جنوبی قاره‌ی آفریقا، شواهد بهتری از دایناسور در آن‌ها پیدا شده است،‌ انگشت‌شمار هستند. به گفته‌ی پروفسور جان چوینیری، ارزیاب متن مؤسسه‌ی مطالعات تکاملی و سخنران ارشد افتخاری در دانشکده‌ی علوم زمین دانشگاه ویتواترسراند در مرکز شهر ژوهانسبورگ، می‌گوید:

۶۶ درصد از سطح آفریقای جنوبی، ‌فسیل‌ دارد.

به این ترتیب احتمال اینکه شما در سفر به آفریقای جنوبی بتوانید بقایا یا اثرات به‌جای مانده از جانوران و گیاهان باستانی را پیدا کنید، بسیار بالا است.

مقاله‌های مرتبط

یک راهنما استخدام کنید و با تور فسیل در پارک ملی گلدن گیت هایلندز (Golden Gate Highlands National Park) همراه شوید، جایی که قدیمی‌ترین منطقه‌ی لانه‌سازی دایناسورها در دنیا به قدمت ۱۹۰ میلیون سال را در خود جای داده است و شامل حداقل ۱۰ لانه با ۳۴ تخم و ردپاهای کوچک می‌شود که در سال ۲۰۱۲ کشف شده است. استان ایالت آزاد همچنین محل کشف اخیر گونه‌های جدید دایناسور به نام «Ledumahadi mafube» بوده است که گیاه‌خوار بودند و ۱۲ تن وزن داشتند.

یادتان باشد که هنگام حضورتان در آفریقای جنوبی،‌ در صورت تخریب، آسیب زدن،‌ دستکاری کردن، بد شکل کردن، حفاری، برداشتن دایناسور از موقعیت اصلی‌اش، جمع‌آوری، مالکیت، تجارت یا فروش، صادرات یا تلاش برای صادرات فسیل دایناسور بدون کسب مجوز از سازمان منابع میراث آفریقای جنوبی، عملی غیرقانونی مرتکب شده و جریمه یا زندانی خواهید شد.

اگر به آفریقای جنوبی سفر می‌کنید، روزباکس فهرست کاملی از جاهای دیدنی آفریقای جنوبی را نیز در اختیار شما قرار داده است تا بتوانید اطلاعات لازم درباره هر جاذبه گردشگری را از جمله آدرس، موقعیت مکانی روی نقشه، ساعات بازدید و... به‌دست آورده و سفر خود را بهتر برنامه‌ریزی کنید.

۲. آلبرتا، کانادا

دایناسور

بی‌دلیل نیست که شهر درومهلر در استان آلبرتا کانادا عنوان «پایتخت دایناسور دنیا» را با خود یدک می‌کشد. در این شهر، بزرگ‌ترین دایناسور دنیا با ۶۵ تن وزن و ۲۶ متر ارتفاع وجود دارد و بازدیدکنندگان می‌توانند از این تیرانوسوروس رکس ماده بالا بروند. این مجسمه حدوداً چهار برابر بزرگ‌تر از نمونه‌ی واقعی این دایناسور ساخته شده، اما همچنان برای عاشقان دایناسور و گرفتن عکس‌هایی فوق‌العاده، ایده‌آل است. موزه سلطنتی تیرل نیز در این شهر قرار دارد،‌ اینجا تنها موزه‌ی کانادا است که به دیرینه‌شناسی اختصاص یافته و یکی از بزرگ‌ترین نمایشگاه‌های اسکلت‌های کامل دایناسور را دارد.

اگر می‌خواهید حس باستان‌شناسی خود را در بدلند (نواحی مرتفع خشکی که بر اثر باران‌های سنگین اتفاقی به دره‌های تنگ عمیق بریده شده است) تحریک کنید، باید ۱۶۰ کیلومتر به‌سمت جنوب‌شرق رانندگی کنید تا به پارک استانی دایناسور برسید، این میراث جهانی یونسکو حاوی منابع دیرینه‌شناسی متعددی است. دسترسی به این پارک فقط با رزرو تور امکان‌پذیر است، نظیر تور Centrosaurus Quarry Hike برای دیدن منطقه‌ی حفاری سابق، تور اکتشاف فسیل، یا حفاری دو روزه‌ی فسیل با همراهی یک متخصص دیرینه‌شناسی. یادتان باشد که اگر چیزی پیدا کردید، آن را در جیب خود نگذارید، چراکه این کار خلاف قانون است.

۳.  ساحل ژوراسیک، انگلیس

دایناسور

ساحل ژوراسیک (Jurassic Coast) انگلیس، جزو میراث جهانی یونسکو است و با اینکه به‌خاطر مناظر خارق‌العاده‌ای نظیر Durdle Door, معروف شده،‌ اما این منطقه مملو از فسیل‌هایی از سه دوره‌ی میانه‌زیستی: دوران تریاسه، ژوراسیک و کرتاسه است. این منطقه قدمتی ۱۸۵ میلیون ساله دارد و فسیل‌های ساحل ژوراسیک علاوه بر باستان‌شناسان، مورد توجه علاقه‌مندان آماتور نیز است. اگر دوست دارید‌ به شکار فسیل بپردازید، بخش‌های خاصی از ساحل مانند Charmouth در دسترس عموم مردم قرار دارد. برای دیدن نمونه‌هایی از فسیل‌های یافت شده در ساحل ژوراسیک، به موزه‌ی تاریخ طبیعی لندن (Natural History Museum) بروید، جایی که برخی از اکتشافات خارق‌العاده‌ی ماری انینگ، دیرینه‌شناس قرن ۱۸ و کلکسیونرهای فسیل به نمایش گذاشته شده است.

برای رفتن به این کشور زیبا می‌توانید بهترین و ارزان‌ترین بلیط هواپیما به مقصد انگلیس را در روزباکس جستجو کرده و تهیه کنید، چرا که جستجوی آسان و تنوع قیمت بلیط‌ها از ده‌ها فروشنده معتبر، به شما این امکان را می‌دهد تا ارزان‌ترین بلیط به مقصد مورنظرتان را پیدا کنید.

۴. مغولستان

دایناسور

در اوایل دهه‌ی ۱۹۲۰، یک گروه اکتشافی به سرپرستی روی چپمن اندروز، راهی صخره‌های شعله‌ور (Flaming Cliffs) در بیابان گبی شدند. اندروز و تیمش در میان چشم‌انداز قرمز رنگ این بیابان، اکتشافات چشمگیری انجام دادند و اولین لانه‌ی تخم‌های دایناسور در دنیای علم را پیدا کردند که در حال حاضر در موزه‌ی تاریخ طبیعی (Museum of Natural History) نیویورک به نمایش گذاشته شده است.

تصور می‌شود که بیابان گبی محل انقراض انبوهی از دایناسورها بوده، به همین دلیل این منطقه مملو از استخوان، تخم، دندان و ردپای دایناسورها است. در سال ۲۰۱۶ ، برخی از بزرگ‌ترین ردپاهای دایناسور به بزرگی یک متر در این بیابان پیدا شد و در این سال‌ها، بیش از ۴۷ دایناسور در مغولستان کشف شده است. بسیاری از کشفیات این منطقه در حال حاضر در موزه‌ی مرکزی دایناسورهای مغولستان (Central Museum of Mongolian Dinosaurs) واقع در شهر اولان‌باتور، پایتخت مغولستان، در معرض نمایش هستند. تورهای دایناسور از منطقه‌ی دیرینه‌شناسی صخره‌های شعله‌ور نظیر تور اکتشافی «Discover Mongolia» از نشنال جئوگرافی نیز در دسترس علاقه‌مندان است.

۵. هاوایی، ایالات متحده آمریکا

دایناسور

کسانی که علاقه‌شان به دایناسورها از فرهنگ عامه نشئت می‌گیرد، راهی هاوایی می‌شوند،‌ جایی که بخش زیادی از فیلم پارک ژوراسیک فیلم‌برداری شده است. با اینکه هیچ دایناسور بزرگی را در حال پرسه‌زدن در این منطقه نخواهید دید، اما امکان عکاسی از لوکیشن‌های فیلم به‌خصوص در جزایر اوآهو و کائوآئی برای شما مهیا است.

در جزیره‌ی کائوآئی می‌توانید از آبشار ماناوایوپونا (Manawaiopuna Falls) دیدن کنید، جایی که در اولین فیلم پارک ژوراسیک،‌ هلی‌کوپتر روی زمین فرود می‌آید؛ سپس به‌سراغ ساحل نا پالی (Na Pali Coast) بروید که در هر دو فیلم پارک ژوراسیک و دنیای ژوراسیک، زمانی که مهمانان وارد جزیره‌ی خیالی نوبلار می‌شوند، نمایش داده شده است. تنها راه بازدید از آبشار، از راه هوایی است، چراکه این آبشار در زمین‌های خصوصی قرار دارد و به همین دلیل باید یک تور هلی‌کوپتر رزرو کنید. برای دیدن مناظر زیبای ساحل نا پالی نیز باید از تورهای هوایی گران‌قیمت استفاده کرده یا در مسیر کالالائو (Kalalau Trail) پیاده‌روی کنید. در اوآهو، روز خود را در ساحل Halona Blowhole بگذرانید، جایی که آب اوون، کلر و فرانکلین در «دنیای ژوراسیک: سقوط پادشاهی» را به ساحل می‌آورد.

۶. مونتانا، ایالات متحده آمریکا

دایناسور

یکی از شناخته‌شده‌ترین ذخایر فسیلی دایناسورها در دنیا در سازند هِل‌ کریک (Hell Creek Formation) مونتانا قرار دارد، در این منطقه می‌توان به‌راحتی بقایای دایناسورها را پیدا کرد، البته اگر با کثیف شدن دست‌هایتان مشکلی ندارید. اکتشاف کلیتون فیپس نشان داد که می‌توان اکتشافات خارق‌العاده‌ای در این گوشه از ایالات متحده انجام داد. در سال ۲۰۰۶، کلیتون فیپس از گله‌داران مونتانا که عاشق دایناسورها بود،‌ فسیل تقریباً سالمی از یک تیرانوسوروس رکس و سه‌شاخ‌چهره پیدا کرد که ظاهراً در نبرد با یکدیگر مرده بودند.

توجه داشته باشید که جمع‌آوری فسیل در Hell Creek غیرقانونی است، مگر آنکه از سازمان مربوطه‌ی مدیریت زمین فدرال یا مالک آن بخش از زمین اجازه داشته باشید. برای اینکه متحمل هزینه‌های اضافی نشوید، بهتر است به حفاری‌های عمومی ملحق شوید. علاوه براین، مؤسسه‌ی غیردولتی دیرینه‌شناسی Bighorn Basin که در مونتانا مستقر است و به دیرینه‌شناسی و تحقیقات علوم زمین اختصاص دارد، برای کودکان، نوجوانان، دانشجویان کالج و بزرگسالان علاقه‌مند به دایناسور، تورهای شکار دایناسور و جمع‌آوری فسیل ارائه می‌کند.

۷. شبه جزیره یوکاتان، مکزیک

دایناسور

دانشمندان مدت زمان زیادی است که حدس می‌زنند، تأثیر مرگبار یک سیارک منجر به انقراض کامل دایناسورها شده است. طبق نظریه‌ی اصلی دانشمندان،‌ یک سیارک در سرزمین کنونی مکزیک، نزدیک به ساحل شبه‌جزیره‌ی یوکوتان به زمین خورده و دهانه‌ای آتشفشانی به وجود آورده که دهانه‌ی چیکشلوب نام دارد. چاه ژرف‌های این شبه‌جزیره که اکنون با آب فوق‌العاده شفافی پر شده‌، ناشی از همین برخورد سیارک بوده‌اند. این دهانه‌ ۶۶ میلیون سال قدمت دارد و مکانی عالی برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه‌ی زمین‌شناسی و عوامل مؤثر در انقراض جهانی به‌ شمار می‌رود. با اینکه هیچ استخوان دایناسوری در این منطقه پیدا نمی‌کنید، اما با مراجعه به Museo de Ciencias del Cráter de Chicxulub و سایر نمایشگاه‌های زمین‌شناسی می‌توانید از فسیل‌ها دیدن کنید.



منبع خبر

ادامه مطلب
تبلیغات roozbox

نظر شما چیه؟

    برترین ها